Αυτό το dvd είναι φτωχό. Η αλήθεια είναι πως έχουμε συνηθίσει σε διπλά και τριπλά ντοκουμέντα από περιοδείες, 2-3 full sets, άπειρες συνεντεύξεις, on the road documentaries με ότι άσχετο ή σχετικό με τη μουσική μπορούμε να φανταστούμε. Ίσως κάποιος να περίμενε το πρώτο Meshuggah dvd, να ακολουθήσει τον κανόνα, αλλά αυτό δε συμβαίνει εδώ.

    Το “Alive” είναι αυτό ακριβώς που λέει ο τίτλος του. Οι Meshuggah, alive. Οι Σουηδοί επιστήμονες του ακραίου ήχου, δεν είναι καμία extravagant μπάντα, που ζει μια καθημερινή περιπέτεια στο δρόμο, με απρόοπτα, ναρκωτικά, γυναίκες, ανεξέλεγκτα shows και απώλεια μνήμης την επόμενη μέρα. Φαντάζομαι ότι σαν επιστήμονες, θα είναι και λίγο nerds.

    Στην περίπτωση του “Alive”, αυτό που αποφάσισαν να μας δείξουν είναι τα “Perpetual Black Second”, “Pravus”, “Electric Red”, και “Rational Gaze” από το Tokyo, “New Millennium Cyanide Christ”, “Stengah”, “The Mouth Licking What You’ve Bled”, “Humiliative” από το Montreal, “Lethargica”, “Combustion”, “Straws Pulled At Random” από το Toronto και ένα απίστευτο “Bleed” από τη Νέα Υόρκη, κομμάτια που προέρχονται από την περσινή αμερικάνικη περιοδεία τους μαζί με τους Protest The Hero και τους Cynic. Επιπλέον, ανάμεσα στα tracks, υπάρχουν δίλεπτες on the road σκηνές, καθώς και μικρά αποσπάσματα από συνεντεύξεις (δε μπορώ να φανταστώ πόσο εκνευριστικό θα πρέπει να ήταν για τον Marten Hagstrom να δίνει συνέντευξη με μια ψηφιακή φωτογραφική μέσα στα μούτρα του να τον τραβάει video – πάρε ένα ανθρώπινο μαγνητόφωνο ρε μπακάλη!), δυο μικρές παρουσιάσεις των θρυλικών custom made κιθαρών τους και του drum set του Haake, και το video του “Bleed” μαζί με το making of.

    Συμπέρασμα; Είναι πολλά αυτά που δεν έχει το “Alive” dvd σε σχέση με την αγορά. Αυτό όμως που έχει, δεν το βρίσκεις σε όλα τα υπόλοιπα εμπορικά dvd μαζί. Μια γεύση της ισοπεδωτικής εμπειρίας ενός ολοκληρωμένου live των Meshuggah σε ένα κλειστό, σκοτεινό club, με τον δικό τους ήχο, τα φοβερά visual backdrops και ένα κοινό να μην ξέρει πώς να αντιδράσει (πώς να κάνεις headbanging στο “Stengah”?). Ίσως να παίζει το ρόλο του ότι δεν τους έχουμε δει ποτέ σε κανονικές συνθήκες, αλλά δεν έχει κανένα νόημα να εξετάσουμε την αρτιότητα των εκτελέσεων ή τη διάθεση των μουσικών. Meshuggah – σκοτάδι – ήχος. Τόσο απλό για αυτούς, τόσο άπιαστο για όλους τους υπόλοιπους.

Γιάννης Καψάσκης