Τα τελευταία πέντε χρόνια, η αγαπημένη Χάρις Αλεξίου απείχε από τις χειμερινές σκηνικές εμφανίσεις ενώ η μουσική της δραστηριότητα είχε περιοριστεί σε επιλεγμένες καλοκαιρινές συναυλίες σε μεγάλους χώρους της πρωτεύουσας αλλά και της επαρχίας. Το δεύτερο δεκαήμερο του πρώτου μήνα του 2010 την συναντάμε στο Θέατρο Παλλάς για 15 παραστάσεις με αφορμή την τελευταία της δισκογραφική δουλειά «Η αγάπη θα σε βρει όπου και να ‘σαι» - ένας τίτλος που ονομάζει και τον κύκλο των νέων της εμφανίσεων.

Στην βραδιά φίλων - ή καλύτερα «εραστών» όπως χαρακτήρισε η ίδια, το Θέατρο Παλλάς έλαμψε με τα δεκάδες αστέρια που έδωσαν το παρών στις θέσεις του κοινού. Συνεργάτες και συνοδοιπόροι της οικοδέσποινας στα «10+10+10+10» έτη της καλλιτεχνικής της πορείας. Εκείνη, πάντα χαμογελαστή, ώριμα στιλάτη και γοητευτική. Μια πραγματική κυρία που παραμένει παιδί, όταν ένοχα της κόβεται η λαλιά σε σημεία που «σύμφωνα με την σκηνοθεσία και το σενάριο θα έπρεπε να μιλήσει», όταν κοκκινίζει αμήχανα στα ξεσπάσματα χειροκροτημάτων από το κοινό, ακόμη κι όταν χορεύει με τις νότες πάνω στην σκηνή.

Στην είσοδο του Θεάτρου Παλλάς μπορείτε να προμηθευτείτε το πρόγραμμα της παράστασης με αναλυτικές πληροφορίες για όλους τους συντελεστές, ένα ραβασάκι γεμάτο ειλικρινή συναισθήματα από την Χάρις Αλεξίου και φυσικά τους τίτλους των τραγουδιών που πρόκειται να ακουστούν. Δεν χρειάζεται να στηριχτείτε απόλυτα σε αυτό καθώς το αληθινό πρόγραμμα εμπλουτίζεται από encores. Αφήστε που δεν υπάρχει περίπτωση ένα άψυχο χαρτί να χωρέσει όλες τις σκέψεις και τις αισθήσεις που συνοδεύει κάθε τραγούδι.

40 χρόνια μουσικής παρουσίας δεν μπορούν να χωρέσουν σε 180 λεπτά προγράμματος. Με το νέο της δίσκο να δεσπόζει, τα τραγούδια του να αρχίζουν και να τελειώνουν την παράσταση και ένα υπέροχα στημένο «Μεγάλωσα» που ξεκινά ως ηχογραφημένη μουσική για να ενωθεί live με το ταλέντο επτά εξαιρετικών μουσικών. Αυτοί οι επτά άνθρωποι μαζί με την Λίνα Νικολακοπούλου στην επιμέλεια και την επιλογή ρεπερτορίου και όλοι όσοι κινήθηκαν προς την ολοκλήρωση, βοηθοί και συνάμα πρωταγωνιστές αγκάλιασαν τη φωνή της Χαρούλας και μας έδωσαν το εισιτήριο για ένα ταξίδι στο παρελθόν.

Οι στάσεις του ταξιδιού πολλές - μα πώς είναι δυνατόν ποτέ να μην είναι αρκετές; Κάποιες από αυτές: Αγέραστα στο χρόνο τα «Μη σε νοιάζει», «Η αγάπη είναι ζάλη», «Εξαρτάται», «Να ζήσω ή να πεθάνω», «Πανσέληνος» και «Να' μαι καλά», αφοπλιστική η ερμηνεία στο «Πάτωμα» του Σταμάτη Κραουνάκη, το «Όλα γυρίζουν» και «Όλα σε θυμίζουν». Λαϊκή διάθεση για τη «Ρόζα» και «13 φωτιές» ενώ το μαγευτικό «Κοίτα μια νύχτα» ανανεώθηκε με τη προσθήκη του δίστιχου «...κι ενώ την πιάνει η κρίση, χτυπάει και μια λιακάδα»!! Είχαμε στάσεις και σε πανέμορφα «δάνεια» όπως τα «Piensa en mi» (Luz Casal), «Αερικό» (Θανάσης Παπακωνσταντίνου), «Έλα μαζί μου» (Δήμητρα Γαλάνη), «Τσιγάρο ατέλειωτο» (Σωκράτης Μάλαμας) και το εντυπωσιακό «Απόγευμα στο δέντρο» του Αλκίνοου Ιωαννίδη που άνοιξε το δεύτερο μέρος μετά το 20λεπτρο διάλειμμα.

Έχω την πεποίθηση ότι το όνομα της Χαρούλας Αλεξίου βρίσκεται πίσω από κάποιες προσωπικές στιγμές πολλών από εμάς. Αγάπες, απογοητεύσεις, τρυφερότητα, αισιοδοξία, νάζι, φιλίες και πάθη. Αν ψάξουμε καλά κάπου εκεί θα βρούμε τη φωνή της, τη μουσική της, τους στίχους της. Η πεποίθηση έγινε σιγουριά βγαίνοντας από το Θέατρο, μετά από 2,5 ώρες αναμνήσεων, τραγουδιού και διδασκαλίας ήθους. Το άρωμα της παράτασης πλανάται πολύ έντονα στον αέρα. Και είναι κάτι που πολύς κόσμος θα επιζητήσει και μου φαίνεται ότι θα το αποκτήσει!

Ιωάννα Τσιφετάκη

Φωτογραφίες: Λευτέρης Τσουρέας